Snijders zingt chanson aangrijpend overtuigend en overrompelend

Alexander Nijeboer

Volkskrant — Wende Snijders is het ene moment stoer, een feeks bijna, dan weer breekbaar. Als ze Brels klassieker Ne me quitte pas (Laat me niet alleen) zingt, barst een vrouw in de zaal in tranen uit. Het is kenmerkend voor de intensiteit waarmee Wende Snijders haar repertoire zingt en overbrengt: je hoeft geen Frans te hebben gestudeerd om de pijn, eenzaamheid, woede, wanhoop, lust, liefde en humor uit de liedjes te voelen. Een chanson zingen is deels acteren en Wende Snijders acteert de chansons alsof ze de avond ervoor in het beroemde Parijse theater Olympia de zaal plat speelde, op het podium waar Brel triomfen vierde, en nu voor even in de Kleine Komedie staat. Overtuigend, aangrijpend en overrompelend. Nederland heeft er een groot zangeres bij.