Met Quand Tu Dors levert ze een geslaagd debuutalbum af.

Oene Kummer

Album recensie in OOR — Franse popmuziek wordt in Nederland nauwelijks op de radio gedraaid en jonge Nederlandse vocalisten die in het Frans zingen, zijn al helemaal op de vingers van een hand te tellen. Entré Wende Snijders, die in haar jeugd enkele jaren in Guinée-Bissau woonde, daar een Franse school bezocht en een levenslange liefde voor het Franse chanson opliep. De afgelopen twee jaar bouwde de aan de kleinkunstacademie afgestudeerde zangeres met haar vijfkoppige band een goede naam op in het theatercircuit en met Quand Tu Dors levert ze een geslaagd debuutalbum af. De even krachtig als sensueel zingende Snijders wordt onder meer geprezen vanwege haar Jacques Brèl-vertolkingen en dus is het niet verwonderlijk dat vier daarvan de plaat haalden, waarbij Ça Va, Le Diable en La Valse à Mille Temps tot hoogtepunten uitgroeien. Ook repertoire van Leo Ferré en Barbara trekt ze overtuigend naar zich toe. De stijlvolle arrangementen van Sebastiaan Koolhoven, Rutger Laan en anderen verlenen de muziek bovendien de nodige grandeur en zelfs de bijdragen van het Metropole Orkest maken nooit een overdadige indruk. Met al die verwijzingen naar het theater ga je vanzelf denken dat Wende Snijders geen popmuziek maakt. Maar dat doet ze dus wel. Hele mooie zelfs.