SINGER-SONGWRITER Wende

GEERT HENDERICKX

Oor — Wende Snijders maakte vijf jaar geleden met het verschijnen van haar officiële debuut Quand Tu Dors furore als nouvelle chansonnière, waarna de ietwat breder georiënteerde opvolger La Fille Noyée en het liveproject Chante! haar naam definitief vestigden. Hoewel het repertoire ook een handvol composities en teksten van eigen hand bevatte, leek er in haar toch geen autonoom liedjesschrijver te schuilen, net zo min als er stilistisch nog iets nieuws te verwachten viel. Niets blijkt nu ineens minder waar, want met het Engelstalige No. 9 ontpopt Snijders zich als een authentieke singer-songwriter, die samen met haar artistieke rechterhand Jan van Eerd en producer Reyn Ouwehand het klassieke chanson mijlenver achter zich laat.

De twaalf nummers met een tijdsduur van minder dan veertig minuten vertonen in de arrangementen een verbluffende ideeënrijkdom, al doet het geheel met de allure van een cyclus nochtans geen moment geforceerd aan. Met haar gevoelvolle en tegelijk beheerste zang weet Snijders juist een zeldzame intimiteit op te roepen, niet in de laatste plaats doordat ze zich vaak rechtstreeks tot de persoon van haar affectie richt. Keer op keer draait het om hunkering, onbereikbaarheid en gemis, waarbij het even tedere als schrijnende Hey zich in bed afspeelt, terwijl ze in het desolate NY Is Passing By smachtend naar haar geliefde op de hotelkamer zelfs aan het vingeren slaat. Associaties met Ane Brun, Janis Ian en de bijna onvermijdelijke Joni Mitchell dringen zich her en der op, ware het niet dat No. 9 volledig op zichzelf staat en niets minder dan een revelatie mag heten. En passant tekent Snijders bovendien voor de zinsnede van het jaar: ‘you twitter when you speak.’